Sommige gebeurtenissen in de film zijn fictie
voor een betere uitleg van iemand zijn gecompliceerde identiteit.
Public Enemy N° 1
PARIJS: Porte de Clignancourt 2 November 1979
Ga weg!
- Inspecteur, maar een vraag... - Als ik meer weet, zal ik het jou vertellen.
- Met hoeveel mannen waren jullie? - Een dertigtal, niet meer.
- Hoe lang houdt u ze al in de gaten? - Ik zei het al, je krijgt alle details later.
- Ik houd u van alles op de hoogte. - Hebt u geen fout gemaakt?
Nee, dat hebben we heel zeker niet.
- Is de operatie volgens plan verlopen? - Ja, twee teams waren er mee bezig.
Twee teams van detectives en agenten van het hoofdbureau.
Nog een laatste vraag...
Doe de deuren open. We wisten dat hij gewapend was. Hij had twee granaten bij zich.
We hebben een waarschuwingsschot afgevuurd.
Dat hielp niet en als we hem lieten verder rijden, raakten we hem kwijt.
We konden niets anders doen.
Jojo.
Breng een brancard!
We hebben het belangrijkste gezien. We gaan.
Wacht even.
Het jaar 1973...
Donderdag...
8 maart.
Verklaring van Mesrine, Jacques.
Hé, clown. Wat zal er volgens jou eerder breken, de handboeien of de verwarming?
Men zegt niet Mesrine. Men zegt ‘Merine’.
Zoals jij het zegt, zal men nog verkeerd gaan denken.
Dat is genoeg Mesrine!
Laten we het over je vriend hebben, Grangier Ardouin.
Ja, maar...
Echt waar, die ken ik niet.
- Meneer Jacques. Welkom. - Hoe gaat het?
- Zo te zien ben je een paar kilo aangekomen. - Ben je gek? Ik ben al drie maanden op dieet.
- Echt waar? Laat eens zien. - Kijk maar.
- Altijd tot de tanden bewapend. - Ja, zoals het hoort.
Alles veilig.
- Wacht, waar ga je heen? - Kom mee, hier is er nog een.
Op de grond! Allemaal op de grond!
Op de vloer!
Geen beweging! Haast je, liggen!
Ik zei dat je niet moest bewegen! Dus beweeg niet.
Doe het geld in de tas! Schiet op! Iedereen blijft liggen!
Vul de tas. Schiet op!
Voorruit, haast je wat.
Kom mee, we gaan!
Akkoord, de bankierster heeft me herkend. Omdat ik geen masker droeg. Nou en?
- Ze heeft je collega ook geïdentificeerd. - Dat interesseert me niet.
Ten eerste ken die ik niet waar jij het over hebt.
En ten tweede dragen mijn vrienden altijd een masker.
Misschien heeft ze teveel wortels gegeten.
We hebben je gemakkelijk gepakt.
Staan blijven! Geen beweging! Houd hem vast!
De overval en moorbedreiging geef je toe? - Ja, dat geef ik toe.
- Maar de gijzeling niet, zeg je? - Ik geef wel toe wat ik gedaan heb, maar...
Het is volkomen logisch dat ik niet toegeef aan iets wat ik niet gedaan heb.
We zullen je moeten overbrengen naar de Rechtbank in Compiegne.
Je zult een lange tijd de gevangenis ingaan.
Over drie maanden zit ik er niet meer. Wedden?
- Alweer? - Ik moet naar het toilet.
- Hou het maar op. - Ik ben ziek!
Moet ik dan ik mijn broek schijten voor de Rechter?
- Haast je, hé. - Natuurlijk.
Moet ik mijn kont met mijn voeten afvegen?
Wacht even.
Ga je gang.
Hoe zit het met jou? Wat moet je? Ben je homo of wil je mijn stront ruiken?
Moet ik hier op de grond schijten? Geef me een beetje ruimte.
Dank u.
Wat een opluchting.
Schiet op!
Ik kom er aan.
Dat deed goed.
Meneer Mesrine, u staat hier terecht...
Eerwaarde, volgens de wet mag ik geen handboeien om.
Het is in overtreding met mijn rechten.
Het klinkt grappig als u over de wet praat.
Voor uw verdediging hebt u uw handen niet nodig.
- Eerwaarde! - Genoeg! Dat is genoeg, Mesrine!
Iedereen op de grond! Snel!
Doe mijn handboeien af! Snel! Dikzak, tegen de muur. Snel!
Haast je! Geen beweging!
Kom hier!
Niemand beweegt! En jij opstaan! We gaan!
Beweeg je niet!
Open de deur! En laat dat zijn, ga liggen!
Iedereen met zijn gezicht op de grond!
Kom mee!
Snel, achter hem aan!
Dit zal uw zaak niet helpen, Mesrine.
- Niet schieten! - Blijf daar!
Leg het wapen op de grond!
- Snel, of ik vermoord hem! - Rustig aan.
Allemaal achteruit!
Snel, pak hem!
Ga! Ga!
- Waarom liet je de rechter vrij? - Sneller!
Sneller! Verdomme!
- Jacques! - Pas op!
Geef me het pistool. Achteruit of ik schiet!
Ik zei dat je achteruit moest gaan!
Ik vermoord je, idioot!
Vaarwel, veel geluk!
Robert is geraakt. Kun je die kogel eruit halen?
Dat weet ik niet. Ik moet eerst kijken.
Hier.
- Jacques, ik heb nieuws van je familie. - Wat voor nieuws?
Je vader is ziek. Kom, ik zal een kijkje nemen.
Shit!
Jacques Mesrine heeft misschien niet zijn meest ernstige misdaad gepleegd gisteren
maar zeker zijn brutaalste.
Eerst bepaalde hij de plek van de ontsnapping.
Nadat hij afgelopen maart werd gearresteerd, zei Mesrine dat hij het niet eens was met de straf.
Hij wist dat zijn beroephoorzitting in de rechtszaal van Compiegne werd gehouden.
Toen ze aankwamen vroeg hij de bewaker of hij van het toilet mocht gebruik maken.
Hij wist dat zijn handlangers daar een pistool verstopt hadden.
De bewakers hadden niets in de gaten.
Ze wisten niet eens dat Jacques Mesrine gewapend was.
Hij schreeuwde: "Ik vermoord de rechter..." - Dat is niet waar! Dat heb ik nooit gezegd.
...alle Franse agenten weten
dat Jacques Mesrine als "Publieke vijand nummer 1" beschouwd moet worden.
Nummer 1. Nummer 1!
Hallo.
Pa! Pa, ik ben het. Kun je zien? Ik ben het, Jacques.
- Jacques, je bent gekomen... - Hoe voel je je?
Ik dacht dat ik je maar eens moest opzoeken omdat alle banken toch gesloten zijn.
Idioot.
- Heb je je dochter al gezien? - Nee, nog niet.
Ik was niet de beste zoon, maar mijn vader was trots op me.
Zo ben ik eenmaal geboren. Vergeef me.
Zo ben ik.
- Het is mijn fout. - Nee, nee.
Wat er ook gebeurt, je zult altijd haar vader zijn.
Dat weet ik.
Net zoals jij altijd mijn zoon bent.
Ja.
Vergeef me. Alsjeblieft, vergeef me.
- Ik denk dat je beter kan gaan. - Ja, dat doe ik.
Behalve de kinderen, moeder en vrienden is er verder niemand hier.
Hij is niet zo stom om hierheen te komen.
PARIJS, SEPTEMBER 1973
- Wat is dat? Herinnering van de strijd? - Nee, dat komt door het boksen.
Oh, dus je bent een bokser.
Michel is ook een bokser.
- Weet je hoe je moet rijden? - Ja.
We zijn bezig met een klus. Ben je geïnteresseerd?
Er is aangifte gedaan over een gestolen auto, een zilveren Renault 16.
Kenteken 7791YL75. - We hebben het voertuig ontdekt.
We zijn bij de gesignaliseerde auto.
Shit!
De straat is geen asbak, meneer. We moeten u een bekeuring geven.
Uitstappen en de papieren laten zien, alstublieft.
Ik wacht, uitstappen!
Bied geen weerstand! Handen op je rug! Snel!
Shit.
Aan de kant.
Stop! Stop!
Uitstappen! Doe de deur open! Schiet op!
Uitstappen!
Eruit!
Geen beweging!
Schiet op!
Snel!
Plankgas!
Sneller! Sneller!
Ga!
We moeten vertrekken!
Aan de kant!
Kom mee, de trein is hier!
Geen beweging! Kop dicht! Zitten!
Shit!
Waar kijk je naar? Kijk naar beneden!
Ik wist dat hij het zou verknoeien. Klootzak! Ze hadden ons bijna vanwege hem!
Ja, je hebt gelijk. Ik had naar je moeten luisteren.
Ik ben een idioot en laat me nu met rust!
Met rust? Waar heb je het over?
Ze hebben hem! En nu zal die idioot ons verlinken!
Luister, ik kies altijd mannen die ons nooit zullen verlinken.
Rot op!
Nooit!
Als je daar zo zeker van bent moet je het zonder mij doen.
Ik ben klaar, Mesrine! - Ga dan.
Jullie gaan er hier ook uit! Kom op! Eruit! Vooruit!
Inspecteur Broussard!
- Wachten we nog langer? - Ik hou je op de hoogte.
Mijn mannen zitten al acht uur op het dak in de regen.
Ik heb het gezien. Als het goed is, zal ik het zeggen.
Idioot.
Politie! Doe de deur open!
Politie! Geef je over! Het gebouw is omsingeld!
Politie! Geef je over.
- Het gebouw is omsingeld! - Wat? Wat is er aan de hand?
- Wie is daar? Wat moet u van me? - Doe open of we trappen de deur in!
Rot op! Ik ben van de Baader groep!
Ik blaas alles op! Lang leve de revolutie!
Snel, kleed je aan! - Ja, dat is geweldig.
Bedankt. Dat is genoeg Jacques, je hebt verloren.
- Wie denk je wel dat je bent? - Robert Broussard, politie inspecteur.
Broussard, die met die snor als een zeeman. Alle kranten schrijven over je.
Precies.
- We maken een eind aan dit circus. Geef jezelf over!
Dat kan me niets schelen! Hoe kan ik je vertrouwen?
Schuif je ID-kaart onder de deur en dan praten we verder.
- Zodat je me neer kunt schieten? - Of jij mij, als ik het probeer op te rapen?
Je hebt gelijk.
En nu dan? Ik beloof het je, je kunt me vertrouwen.
Ik zal niet schieten. Kom op Broussard, een beetje moed.
- Oké, Jacques. - Ik wacht.
Hier dan.
Nou en?
- Broussard? - Ja?
- Ik heb twee dingen nodig. - Ik hoop dat ze redelijk zijn.
Ten eerste laat je de vrouw met rust. Ze heeft er niks mee te maken.
En ten tweede, heb ik 20 minuten nodig om orde op zaken te stellen.
Heb je nog meer wensen? Wil je misschien een auto met chauffeur?
Als ik dat wil, dan dat misschien ook wel. Jij bepaalt de onderhandelingen niet, Broussard.
En?
Wat gaat het worden?
Je hebt 20 minuten, Jacques. 20 minuten!
Jacques, wat gaan we doen?
Jacques, wat moet ik doen? Kan ik je ergens mee helpen?
- Wat doen ze met me? - Geef me de lucifers die op tafel liggen.
- Ik ben bang. - Geef me de lucifers!
Alsjeblieft.
Zullen ze me arresteren.
Moet ik dan naar de gevangenis? Ik wil niet naar de gevangenis...
- Ontspan je. Rustig. - Hoe kan ik me ontspannen, ze...
Hou je mond!
Ja? Hou je nu je mond?
- Wat zullen ze met me doen? - Maak je geen zorgen, het komt allemaal goed.
Rustig aan, stil...
Waar wacht je op, Mesrine? Wat spook je daar uit?
We hebben je 20 minuten gegeven, en geen 45.
Ben je dapper genoeg om hier ongewapend en zonder kogelvrij vest naar binnen te komen?
- Waarom? - Ik wil weten of je het durft.
Kom je naar binnen, of ben je bang?
Kom op, Broussard.
Vooruit dan maar.
Zo Jacques, ik heb het vest afgedaan en heb het wapen weg gelegd.
En hoe zit het met jou? Heb jij de moed om zonder wapen naar buiten te komen?
Zoals je ziet, heb ik die moed.
Jij bent de artiest, neem een foto van ons. Het glorijk moment van Inspecteur Broussard!
Als je dat wilt.
Vroeg je jezelf niet af, waarom ik jou en je vrienden niet vermoord heb?
Agenten vragen zichzelf geen dingen af, we ondernemen actie.
Alleen omdat die vrouw hier was. Alleen vanwege haar. Omdat ze hier was.
De volgende keer is er geen vrouw of champagne. Alleen wij tweeën!
Op onze volgende ontmoeting.
De gevangenis van la Santé Parijs, 1973.
Bewaker!
- Wat heb je nodig, Jacques? - Wat is dat voor man, die Pinochet?
- Hij is een Chileense generaal. - De generaal van Chile?
De hele pagina over een of andere Pinochet maar geen woord over mij!
- Er was een staatsgreep. - Staatsgreep? Breng me een typemachine.
- Ik wil iets schrijven! - Oké, ik zal het proberen.
Ga!
Pinochet. Pinochet!
De gevangenis van de provincie...
"HET INSTINCT VAN DE DOOD" Wil je me dit uitleggen?
Maart, 1977.
- Dit is mijn boek. - Dit is geen boek, het is de doodstraf.
Over twee maanden is er een rechtszaak, en jij schrijft een boek
waarin je toegeeft dat je 40 moorden hebt gepleegd.
Op dit moment bestuderen alle agenten in Frankrijk je boek.
En als ze klaar zijn, gebruiken jouw memoires als een aanklacht tegen je.
- In dat geval mankeert hen hier iets. - Waarom?
- Is dit niet de waarheid? - Het publiek vindt dit verhaal geweldig, de actie...
- En? - En ik denk dat de jury niet gelooft...
dat ik zo stom ben om een bekentenis af te leggen waar ik de doodstraf voor kan krijgen.
En in de ogen van het vaderland ben ik een ster.
Je vermaakt het land met de actie maar tevens is iedereen doodsbang.
En als ze de angst kunnen vermijden door je niet vrij te laten, zullen ze dat niet doen.
Wat ben jij toch echt van de middenklasse, wat een eerlijke woorden.
Je hebt toestemming gekregen om bezoek te mogen ontvangen.
- Ik ben opgegroeid. - Ja.
- Dat was me nog niet opgevallen. - Ik ben geen kind meer.
- Je bent echt heel mooi. - Bedankt.
- En hoe is het met je broers? - Met Boris en Bruno gaat het goed.
Ze doen gekke dingen, maar verder is er niets veranderd.
- Dat is raar. - Ja.
Jij reed toch niet met enkele idioten op de motor rond?
Wil je vader spelen?
- Ik kwam hier niet om de les gelezen te worden. - Oké, wees gewoon voorzichtig.
- Wanneer kom je thuis? - Dat gaat nog wel even duren.
Schat, het spijt me. Ik ontmoet je liever onder andere omstandigheden.
Niet erg, zo weet ik tenminste waar ik je altijd kan vinden.
Ik mis je.
Jacques Mesrine, blijft u nog steeds ontkennen dat u contact hebt gehad met Michele Ardouin?
Ik heb al gezegd dat ik hem niet ken. Ik ken hem niet!
Michel Ardouin wilt u gaan staan, zodat Mesrine u beter kan zien.
Ik ken hem niet. Die neus zou ik me zeker herinneren.
Geeft u toe dat u de belangrijkste rechter hebt ontvoerd tijdens uw ontsnapping?
Ik heb me verborgen achter de rechtvaardigheid, net zoals elke normale burger zou doen.
Wat is daar mis mee?
Niets, als uw ontsnapping niet verandert in ontvoering.
Meneer, in kleding van de 101 dalmatiërs,
ontsnappen is iedereen zijn bindend recht en plicht.
En het is ook een beroep,
en ik praat geen onzin dames en heren, in mijn hand heb ik een sleutel. Kunt u dat zien?
En weet u wat voor sleutel dit is? Toevallig is dit de sleutel voor mijn handboeien.
Kijk eens aan! En hoe kom ik eraan?
Ik heb het gewoon van mijn bewaker gekocht voor een 300.000 oude franken.
Heren, journalisten, de jury
dit is uw systeem, welke u en de aanklager zo graag willen verdedigen.
We eren ook de aanwezigheid van inspecteur Broussard.
Hij zit direct naast de journalisten. Inspecteur! Kijk zelf maar.
Waarom hebben we zo een groot arsenaal wapens bij u thuis aangetroffen, meneer Mesrine?
Eerwaarde, hoe moet ik dat uitleggen...
Vanaf mijn jeugd word ik al achtervolgd door het gevoel van kwetsbaarheid.
U zou me moeten bedanken...
Ik analyseer moordenaars, ik help agenten, ik verschaf werk voor de doktoren en ziekenhuizen.
Dit is een foto van een nette man.
Maar in werkelijkheid is hij een gangster, die niemand kwaad doet.
Hij is zelfs beleefd tegen zijn slachtoffers.
Dit alles is enkel een aanspraak, een masker dat een beestachtig dier bedekt.
Goede gangsters bestaan niet, er zijn alleen maar gangsters...
en u bent een gangster, Mesrine.
Je begint te schieten zonder na te denken, als je ziet dat de situatie uit de hand loopt.
Dames en heren van de jury, u beslist vandaag over rechtvaardigheid
en u zult een straf uitdelen.
De maatschappij die geen criminelen straft, kan niet als rechtvaardig beschouwd worden.
Dus ik ben de publieke vijand nr. 1? Wat?
Dit is allemaal onzin.
Ik ben de vijand van de regering, de banken. Ja, het is juist.
Ik steel van hen, en daarom mogen ze me niet.
Maar als ik van de banken steel, heb ik niet het gevoel dat ik de wet overtreed.
Ik steel van een nog grotere dief dan mezelf.
Wilt u me in de gevangenis stoppen, de sleutel weggooien en me vergeten?
Ga uw gang, stop me er maar in!
Maar onthoud wat ik gezegd heb, ik zal ontsnappen. Dat beloof ik u.
Met acht stemmen voor verklaart de jury dat de volgende personen schuldig zijn bevonden:
Pierre Vondorin veroordeelt tot vijf jaar voorwaardelijk.
Michel Grangier veroordeelt tot zeven jaar in de gevangenis.
Michel Ardouina veroordeelt tot tien jaar in de gevangenis.
Jacques Mesrine veroordeelt tot twintig jaar in een zwaar bewaakte gevangenis.
Maart, 1978
- Heb je een vuurtje? - Natuurlijk, meneer Jacques.
Bedankt.
- Hallo, Luc. - Hallo, Jacques.
Hallo.
Zit je met opzet te zweten of is dit normaal?
Kun je me tenminste antwoorden, ik ben Jacques Mesrine.
Nou en? Wat doe je in mijn gebied?
Hier is geen bewaker die me iets zal verbieden.
Ja, dat is me opgevallen.
- Ik ben trouwens al drie keer ontsnapt. - Ik ook.
Misschien...
wil ik het nog een keer proberen.
- Ik ben François Besse. - Dat weet ik.
Controle.
- Het is in orde baas, daar zit zilverfolie in. - Oké.
Meneer Jacques, uw advocaat is hier.
- Baas, ik heb het koud en wil terug naar mijn cel. - Over twee minuten, eerst gaat Jacques terug.
Twee minuten?
Hallo.
- Wat is er aan de hand? - Het gaat over het verhaal in Canada.
- Maar ik heb uw manuscripten niet. - Laten we dat dan regelen.
Baas! Baas!
- Wat wilt u? - Ik heb mijn manuscripten nodig,
ik heb ze aan mijn buurman gegeven.
- Aan Bess? - Ja.
Wilt u zo vriendelijk zijn om ze zo snel mogelijk naar hier te brengen, alstublieft.
- Oké. - Bedankt, baas.
Als hier iemand achter komt, zal niemand me meer helpen.
- Ik ben klaar. - Maak je geen zorgen,
je redt mijn leven en jouw leven zal niet vernietigd worden.
- Zal alles vlekkeloos verlopen? - Dat is al gebeurd.
Mesrine wil zijn manuscripten.
- We hebben een probleem. - Achteruit.
Wat gebeurt er? Waarom ben jij hier?
Wat is hier aan de hand? Allebei naar binnen, schiet op!
- Pistolen. - Vang!
- Doe je kleren uit! Snel! - Wat is daar aan de hand?
- Snel! Schiet op. - Wat is er aan de hand?
- Schiet op! - Ik doe wat je zegt!
Tegen de muur! Gezicht tegen de muur! Snel!
- Kop dicht! - Neem hem mee.
- Ik red je leven. - Snel! In die cel!
Opschieten! In de cel! Sneller!
Luister! Je bent een gevangene, begrepen? Een gevangene!
Hier, vangen!
Zeven, acht... Doe je handen dichter bij elkaar...
Kom mee, stop met trillen!
Snel! Ga, wees stil!
Geen woord! Sneller!
- Hey, jij! Naar beneden! - Snel!
Wie wil er met ons mee? Snel! Het is slecht voor je! - Opschieten!
Snel!
Geen beweging! Laat het wapen zakken!
Laat het wapen vallen!
- Tegen de muur! Tegen de muur! Snel! - Vangen!
- Trek uit! Doe uit! - Klaar!
Geef me de handschoenen!
Francois, hier zijn de handschoenen!
- Dek ons! Dek ons! - Wat?
Wie er beweegt, schiet ik neer!
Maak het touw vast.
Stop! De politie neemt de auto in beslag. Eruit!
- Schiet op! Spring, sneller! - Uit de auto.
- Uitstappen, alstublieft. - Uit de auto!
Eruit!
- Stap in! Chris! - Instappen, snel!
Haast je!
We gaan!
Een schokkende afloop. De achtervolging door de rode brigade vanuit Italië
is geëindigd met een moordaanslag. Alda More is dood.
De leider van de Christen Democraten, heeft het met zijn leven moeten bekopen
vanwege afschuwelijke intimidatie door terroristen. Deze dreiging had voorkomen kunnen worden.
Een anonieme beller zag een geparkeerde auto vlakbij het hoofdbureau...
van de Communistische partij.
In de auto werd het stoffelijk overschot aangetroffen van Alda Mora.
- Waar ben je geweest? Je kon wel iets zeggen. - Jean-Luc, het is een eer en genoegen,
om je voor te stellen aan prinses Annie en prinses Christiane.
- Goedenavond - Mijn neef Jean-Luc,
- zoals je kan zien is hij gewapend. - Ja.
Ga eens naast hem zitten en confronteer hem met je charme.
Zie je, hij heeft het echt nodig?
- Is het echt? - Blijf er met je poten van af!
- Zo, zullen we beginnen? - Bruno, kom eens even hier.
Prinses, een ogenblik alstublieft. Wacht, ik ben zo terug.
- Wat is er? - Wat zijn dat voor soort hoeren?
- François, het zijn geen hoeren. - Wat zijn ze dan wel?
Het zijn twee charmante studentes, die plezier willen hebben en wij gaan hen daarbij helpen.
We moeten u meedelen dat de publieke vijand nr. 1 nog steeds op vrije voeten is.
- We hebben hier geen tijd voor. - François, sexuele passie...
is iets wat een mens nodig heeft.
- Ik heb al vijf jaar geen vrouw gehad... - Doe wat ik doe, geef jezelf over aan sport.
...er zijn nog twee gevangenen gevlucht samen met Mesrine,
een werd er neergeschoten terwijl de anderen een succesvolle vlucht maakten.
De vluchtelingen zijn gewapend. Ze hebben het wapen in handen gekregen,
wat hen hielp om alle getuigen tijdens de ontsnapping te verwijderen.
- François, verpest mijn plannen niet. - Rot op!
We gaan. Je vriend stelt onze aanwezigheid niet op prijs.
Wacht! Kom eens hier! François, je hebt ze bang gemaakt.
Doe de TV aan.
- Geloof de journalisten niet, die praten onzin. - Ik ga een stukje lopen.
Kom op, alweer? François! François!
- Dat was jij op TV, nietwaar? - Je weet het antwoord wel.
- Jacques Mesrine. - Nee, Merine.
Jacques Mesrine.
- Aangenaam kennis te maken. - Jacques Merine, aangenaam.
Politie inspecteur Vaugier en regionaal inspecteur Lerio.
- Hallo. - Hallo.
- Is je baas hier? - Nee. Ik val voor hem in vandaag.
- Zijn er altijd zoveel mensen hier? - Ben je vanuit Parijs hierheen gekomen,
om uit te zoeken hoeveel mensen aanwezig zijn? - Zonder commentaar, korporaal.
- Hoeveel mannen zijn hier aan het werk? - Hier, een tiental werknemers.
- Wat zei ik? Dat is niet zo slecht. - Helemaal niet.
- Waarom bent u hier? - Waarschijnlijk weet u al,
dat uw moordenaars uit de gevangenis ontsnapt zijn. Hebt u geruchten gehoord over hun plannen?
- Het zijn Besse en Mesrine. - Nee, ik heb niets gehoord.
Denkt u dat ze hier zouden kunnen komen?
Dat weet je nooit bij deze mannen, korporaal.
Wees voorzichtig, vooral die kleine is zeer gevaarlijk.
- Natuurlijk. - Natuurlijk.
Henry, we moeten gaan. We hebben nog veel werk te doen. Dank u, korporaal.
Zo dan, tot binnenkort. Ik hoop niet te lang, hé?
We dachten dat ze met z'n vijven zouden zijn maar ze hebben het hele regiment ingezet.
Niet huilen! Zelfs al hadden ze hun hele leger ingezet, dan zou je nog een schijterd zijn.
- Hebt u het over vals geld? - Ja, precies.
En u wilt waarschijnlijk mijn kluis controleren.
Dat zou geweldig zijn.
Hebt u een rechtsorder?
- Politie ID, meneer. - Nee, alstublieft. Een rechtsorder.
Een rechtsorder.
Dat klopt. Hebt u een rechtsorder, inspecteur? - Dat heb ik.
Ik heb een geweldige rechtsorder, een metalen order. Kom mee opa, vul die zak.
Naar de kluis! Schiet op! Doe de kluis open!
Zit me niet zo aan te kijken, help hem! Schiet op!
Rennen!
Instappen!
Kom op, schiet op!
Vasthouden!
Schiet op!
- Shit! - Wat? Waarom stop je?
- Hij is er aan. - Verdomme!
Peloton, klaar.
Het is mijn been.
Leiders van het peloton. Maak je klaar voor de operatie!
Geef me je stropdas.
- Rechtsomkeer! - Naar rechts!
Hou vol.
Jacques Merine heeft samen met zijn handlanger François Besse...
een casino overvallen, de zaterdagnacht.
Ze hebben de vluchtauto achtergelaten in een bos ten zuiden van Verné.
Een grote politieactie is op touw gezet om hen te zoeken.
Genoeg, nietwaar?
Dit is veel beter. Andere kledij.
Bedankt, voor de kledij.
Wat zeg je ervan als we in plaats van naar school...
een ritje maken met oom François en oom Jacques?
En met papa en mama, als ze mee wil? Wat?
We zullen stemmen. Ik ben voor. François, hoe zit het met jou?
Nu zijn we met zijn tweeën. En papa? Hij gaat ook akkoord. En mama?
En de kinderen. Prima, iedereen is het erover eens.
Geweldig!
Kom, we gaan.
- Voorzichtig. - Verdomme!
- Kom hier, hoe heet je? - Daniel.
Weet je de weg naar Chafourux?
Je brengt ons daarheen. Hebben we een afspraak?
Ik hoef je niet te vertellen wat er gebeurd als...
Goed.
We kunnen gaan.
Ga, sneller!
Doorrijden.
Sneller!
Hallo, mevrouw. Controle.
Wat is er aan de hand?
Controle.
Wilt u de kofferbak open doen?
- Doe de armsteun terug en zet de radio uit! - Kinderen, doe hem terug.
Verdomme. Verdomme!
Doorrijden, alstublieft. Sneller.
Stop!
Mevrouw, hebt u iets vreemds gezien? We controleren uw auto.
Wilt u de kofferbak open doen?
Oké, bedankt.
Blijf rustig zitten.
Dag, mevrouw.
- Hallo, meneer. - Hallo.
- Hebt u iets vreemds gezien? - Nee.
- Alles in orde, kinderen? - Ja.
- We moeten uw auto controleren. - Ik zit al vanaf vier uur op de weg!
- Wanneer pakt u die Mesrine eindelijk? - Stap uit.
- We discussiëren niet, meneer. - Wat is er? Ik heb niets!
- Geen tegenspraak, we moeten het controleren. - Ik zei toch dat ik niets had!
U kunt gaan, meneer. Snel!
Er is hier niemand.
Daniel, kom dichterbij. Kom hier! Wees niet bang!
Hier, voor jou.
Een beloning voor de moeite, maar het is tevens zwijggeld.
Ik heb het begrepen. Oké.
- Hoeveel heb je hem gegeven? - Een beetje wisselgeld, ongeveer honderd.
Honderdduizend voor die kleren? Jij bent me een zakenman.
Hou op.
- Bedankt. Ga. - Bedankt.
De soldaten zijn gearriveerd.
- Hier is het. - Weet je het zeker?
We kunnen hier oversteken. Kijk. Geef me dat hout. Twijfel je?
- Het lijkt niet... - Zie je dat? Kijk.
- Hij weet het niet zeker. Zie je? - Oké?
Nou, ga dan.
Zie je? Het is hier ondiep. En jij geloofde me niet.
Oops, hier is het iets dieper.
Kom je?
Hier, hou vast.
Goed, goed... Pas op, hier zit een gat!
- Hier, pak aan. Hou vast! - Wat? Dat is te ver!
- Ik gooi het geld op de oever. - Niet doen! Dat is te ver!
- Rustig! Vertrouw je me weer niet? - Niet gooien! Niet doen, het is te ver!
- Shit! - Stop! Pas op!
Kom terug, François! François!
- Shit! - François, ze zijn weggedreven!
- Dat was jouw deel! - Goed dan.
- Wat is dat in die bosjes daar? Kijk, Jacques! - Een kleine boot, dat kan niet waar zijn.
...en de zoektocht van het hele gebied is de hele nacht doorgegaan,
ondanks de poging van honden, helikopters en het leger,
moeten we helaas meedelen dat de poging mislukt is.
- Hallo. - Hallo.
En? Bied je me geen drankje aan?
Champagne, de beste die u heeft.
- Hebt u Crystal? - Ja, natuurlijk.
Geef me een fles.
- Hoe heet je? - Sylvia.
En jij? Hoe heet jij?
- Jacques! Jacques! Jacques! - Hoe heet ik? Nou?
- Ik heb mijn horoscoop gelezen vanmorgen. - En? Wat stond er?
Dat ik verliefd zou worden.
Parijs, July 1978.
En, Isabelle? Waar is mijn cadeau?
Bedankt.
Wees dapper, Isabelle. Begin maar.
Waarom doe je dit?
Omdat ik niet van wetten hou.
Ik hou niet van wetten en ik wil niet mijn hele leven een slaaf zijn van de alarmbel.
Ik wil mijn hele leven niet alleen maar dromen. Ik wil niet altijd denken,
hoe ik een half jaar lang moet werken, zodat ik iets kan kopen.
- Nee. Nee! - Wat verwacht je van het leven?
- Erkenning? Geld? - Geld, geld! Jullie allemaal...
Jullie blijven daar maar over doorpraten, het is altijd hetzelfde. Maar ik ben heel anders.
Wat ik aan het doen ben? Ik zoek naar geld op de plaats waar geld aanwezig is, in de banken.
Betreffende de politiek, bent u links of rechts?
Geen van beiden. Ik denk dat politiek een vies spelletje is,
daar kan je maar beter niets mee te maken hebben.
Ik vertrouw geen enkele politici.
- Beschouw je jezelf als een gevaarlijk individu? - Gevaarlijk? Wat denk jij?
Ik weet het niet, misschien ben ik gevaarlijk. Waarom vraag je dat?
Dat ligt eraan tegenover wie. Bijvoorbeeld, ik speel niet met de politie...
Schiet maar!
Een mooie foto, publiceer die maar!
Gevaarlijk? Ja, waarschijnlijk ben ik gevaarlijk.
- Hoe oud word je en hoe zul je sterven? - Oud? Eerlijk gezegd denk ik niet dat ik oud word.
Op een dag zullen ze me doodschieten, dat lijkt me logisch. Natuurlijk.
Voor iemand die vast heeft gezeten in een zwaar bewaakte gevangenis, zijn er geen regels.
- Net zoals ik. Ik leef zonder regels. - Zonder regels en zonder hoop?
- Heb je plannen? - Ik heb veel plannen. Plannen...
De zwaar bewaakte gevangenis sluiten. Ik heb daar vijf jaar gewoond.
Kun je het voorstellen? Vijf hele jaren! Ik wil dat iedereen daar vrijgelaten word!
Ik heb gezien hoe ze daar mensen breken, hoe ze mensen vernietigen.
Maar onze minister, Alain Perfite, hij heeft het nog niet begrepen.
Ik ben een hele goede schutter en ik kan wel een aantal rechters doden.
Hebben we in Frankrijk de Bordelo-bendes nodig? Hebben we de rode brigade nodig?
Laat hen zelf die vraag stellen. Als het nodig moet zijn bij hen in de buurt te komen,
om te trainen met Palestijnen, dan zal ik gaan! Dan doen ze maar in hun broek!
- Wil je iets drinken? Koffie? - Graag.
Koffie met suiker?
- Jacques Mesrine, ze schrijven over je in "Match". - Ja?
Er is nog geen jaar voorbij.
Het menu van vandaag, lamskoteletten. Ik ben die Engelse maaltijden zat.
"Als het nodig is om me bij de Palestijnen aan te sluiten, dan zal ik dat doen..."
"Mocht het nodig zijn, dan begin ik een vloed van geweld die Frankrijk nog nooit heeft gezien".
- Ik heb het gezegd en ga het ook doen. - "Ik ben een expert op het gebied van explosieven".
- Lees verder? - "...een paar rechters vermoorden"
- Wat is dit voor onzin? - Het is geen onzin.
- Het is een revolutie - Een wat?
Een revolutie.
We zijn criminelen, geen revolutionairen. We gaan het systeem niet vernietigen.
Zie je, schat? Dit is nu precies onze zeurpiet.
Sam is klein, met kleine idealen.
Ik overschat mijn macht niet, en ik wil geen vete tegenover de staat.
- Is dat het? - Ja, dat is het.
Goed, dan zal ik je tijdschrift niet signeren.
Je kunt er je reet mee afvegen.
Stop daarmee.
- François, aan tafel. - Zo werk ik niet.
Simpel, je moet gewoon weten hoe je de media moet gebruiken. Dat is alles.
- We moeten praten. - Zeker. Maar eerst aan tafel.
Ik nodig je uit aan de tafel der verdachten.
Ik heb een geweldig plan. We ontvoeren een miljardair.
- Om wat er mee te doen? - Wat is dat voor vraag? Denk erover na.
Degene die ik uitgekozen heb is een vette kat.
Geen mens zal er om treuren.
Die oude rot dwingt mensen om in konijnenholen te leven.
Dit is serieus, je kunt me vertrouwen. En weet je wat we dan gaan doen?
Dan kopen we bazooka's om de gevangenis mee aan te vallen.
Luister Jacques. Als we de gevangenis weer aanvallen, waarom niet...
- En dan? Waar wil je me nog meer bij betrekken? - Daarna...
En je zult toch nooit ophouden.
Als je het systeem wilt vernietigen dan wil ik daar van profiteren.
Je bent een dwaas, je realiseert de gevolgen niet.
- Dwaas? - Dwaas.
Waarom ben ik nu een dwaas? Ik begrijp je niet.
Sarthe, June 1979.
- Hallo? Is meneer Lefévre thuis? - Ik ben zijn zoon. En jullie zijn?
Ik ben inspecteur Vaugier, politie. Mogen we binnenkomen?
- Wat is er aan de hand? - Verhuurt u een aantal appartementen?
Daar willen we het graag even over hebben.
- Ik ga hem zoeken. - Dank je.
Er zijn hier twee agenten die met je willen praten.
- Wat kan ik voor de heren doen? - We hebben een klacht ontvangen...
een aantal huurders van uw appartementen hebben geklaagd over slechte leefomstandigheden.
We willen u vragen om met ons mee te komen naar het bureau.
- Kunnen we dat hier niet afhandelen? - Alstublieft, wat moeten de mensen wel niet denken?
Laten we dan maar gaan. Ik hoop dat het niet lang duurt.
- Zeg tegen Charlie, dat hij de auto... - Dat is niet nodig, we hebben een auto.
- We kunnen u ook terug brengen. - Prima, laten we dan maar gaan.
Dank u voor uw begrip.
Vanaf nu bent u een gijzelaar van de Palestijnse Vrijheidsbeweging.
Wat? Palestijnse? En wat voor connectie heb ik daarmee?
We huren appartementen in Parijs en ik ben geen Jood.
Wat is het verschil?
- Je zult me betalen. Ik ben Jacques Mesrine. - Mesrine?
Hoe lang moet ik hier blijven?
Dat ligt aan jou. Als je diep genoeg in de buidel tast, mag je naar huis.
- Hoeveel wil je hebben? - Tien miljoen contant.
- Tien miljoen? - Ja.
Nee, tien miljoen is teveel.
Dan moet ik u teleurstellen, ik ben 82 jaar oud. Dan word ik nog liever vermoord.
- Geef ons acht. - Nee.
- Wat? Nee? - Nee.
Denk je dat we een stel idioten zijn?
- Zeven, en we zien elkaar niet weer! - Nee!
- Hoeveel kun je me dan geven, oude krent? - Zes... gespreid over vier betalingen.
Aha, vier betalingen? Vier!
Je betaalt in drie gespreide betalingen en als je me probeert op te lichten,
dan schiet ik je gratis neer, begrepen? - Ja.
- Heb je dat begrepen? - Ja.
Het juist antwoord van een braaf oud mens.
Geweldig, een zeer goede cognac. We zijn nog niet zo verschillend, meneer Mesrine.
We houden allebei van de goede dingen, en weten hoe we ze moeten bemachtigen
door te stelen van de eerlijke hardwerkende mens.
En waarom niet?
Waar heb je het over? We hebben niets gemeen. Jij bent een exploitant en ik een revolutionair.
Dat is niet hetzelfde.
Meneer Mesrine, wat is het verschil tussen een revolutionair en een gangster?
Wat is dit, een raadsel?
Een revolutionair zou al lang een kogel door mijn hoofd hebben geschoten...
en mijn lichaam in de kofferbak van een auto hebben achtergelaten.
Aan de andere kant heeft een gangster losgeld nodig,
hij wil het geld en dan zal hij me vrijlaten.
Zal jij dat ook doen? - Ja, zo is het goed.
Je bent de derde optie vergeten.
Ik pak je geld, schiet een kogel door je kop en dan stop ik je in de kofferbak.
- Wat dacht je daar van? - Dan is alles wat ze schrijven in de kranten,
dat Mesrine een eerbiedige gangster is, dat hij een man van zijn woord is, allemaal onzin.
- Jacques, kijk! ...medeplichtige van gezochte Jacques Mesrine,
François Besse, met wie hij samen ontsnapte uit de gevangenis van De la Santé.
Mesrine...
Na enkele maanden scheiden de wegen tussen Besse en de Publieke vijand Nr. 1.
De Belgische politie arresteerde Bessa en zijn drie handlangers niet ver buiten Brussel,
in samenwerking met het Franse anti-terroristen agentschap.
De Belgische politie...
Alleen de grootste idioot wordt gepakt door de Belgische politie.
Zoals ik hem ken blijft hij daar niet lang.
Uwe excellentie, u mag aan tafel.
- Tot nu toe is het rustig, er gebeurt niets. - Ik zal eens kijken.
We zitten hier al te lang. Wanneer gaan we het geld halen?
Laat hem wachten. Wachten is beter, je weet nooit wat er kan gebeuren.
Wacht, er stopt iemand naast de auto van Lefebvre.
Laat mij eens kijken.
Klootzak, wat zei ik je?
Dat zijn agenten, klootzakken.
Laten we de sterkte van de ramen testen.
Dus je hebt agenten meegenomen? Hier!
Je wilde mij verraden! Wacht maar even.
Laten we vertrekken. Snel!
Je stomme zoon heeft me verraden, hij heeft met de politie gepraat!
Ik zweer dat het niet weer zal gebeuren.
Dat is van groot belang voor je, vertrouw me.
Ik heb twee keer goed nieuws.
Ten eerste: Grootvader mag naar huis omdat zijn beroemde zoon...
het eerste deel van het losgeld betaald heeft. Ten tweede, kijk...
Hou vast! Ik maak een foto van je "BESSE: MESRINE ONTSNAPT IN STIJL"
Zeg "cheese". Een, twee, drie... "cheese".
Klaar.
Hier!
Het leven is prachtig en zit vol verrassingen.
Hallo. Welkom.
- Als u me toestaat, ik zal u laten zien... - Het is goed, ik neem deze.
- Maar direct, meneer. - Goed.
Het maakt geen reet uit.
Aan de kant!
Waar is de politie?
En we zijn er.
Probeer die.
Hoeveel is het?
- Ik geef op. - Je bent gearresteerd.
Vind je het leuk?
Hier.
Vorig jaar, in Mei 1979, toen Mesrine werd veroordeeld tot een gevangenisstraf van 20 jaar,
was het enige waar hij aan dacht, hoe hij moest ontsnappen, omdat hij altijd...
de aandacht op zich wil vestigen. En zijn reputatie als "Publieke vijand nr. 1" wil bevestigen.
PARIJS, Augustus 1979.
Charly!
Charly Bauer, de onzichtbare man.
- Het is moeilijk om je te ontmoeten. - Ik heb bijna geen tijd, Jacques.
De organisatie, vrienden aan wie ik rapport moet uitbrengen...
Ik was het helemaal vergeten, je ultralinkse vrienden willen je bedanken
met eten en drinken. Is dat waar?
Denk je dat je het systeem alleen kunt vernietigen?
Nee, dat denk ik niet. Ik weet het zeker. Ik weet wat ik doe.
Heb je de kranten gelezen? En mijn boek?
- Heb je mijn boek gelezen? - Een deel. En niet alles vond ik goed,
omdat er niets in stond waar ik het mee eens was
of de principes waar ik voor vecht.
Ik zal het je zo zeggen,
als we elkaar ontmoet hadden tijdens de oorlog in Algerije, zouden we tegen elkaar vechten.
- Dat weet ik, en ik zou je doden. - Vergis je niet,
alleen omdat jij en ik niets hebben...
Oké.
Ik moet naar huis. Naar mijn familie.
- We houden contact. - Ja.
- Als je iets nodig hebt, wees niet verlegen. - Het gaat snel gebeuren, vriend.
Wat zijn dat voor bewegingen? Wat? Waar zijn je manieren?
Welke manieren?
Met je kont zwaaien voor de ogen van mijn vriend.
Wat moet ik zeggen, je bent net een goedkope hoer.
Wat zei je? - Ja.
Moet ik je eraan herinneren waar ik je gekocht heb?
Heb je me gekocht? Niemand heeft me gekocht!
- Iedereen met een beetje geld. - Ik zei dat niemand ooit voor me betaald heeft!
Ik zal nooit gekocht worden! Als je me ooit eens zou waarderen,
dan zou je niet zo praten. - Heb je het over respect? Kom hier!
Jij praat over respect?
En tevens gedraag je jezelf als een hoer in het bijzijn van mijn vriend!
- Welke vriend? - Kop dicht! Luister naar me.
Hij zat bij me in de gevangenis. In de gevangenis! En dat is genoeg.
François was je vriend, maar jij moest altijd het laatste woord hebben, daarom ben je alleen!
En zo zul je ook eindigen... helemaal alleen!
- Waarom? Wil je me verlaten? - Waar heb je het over?
- Sylvia, houd je niet meer van me? - Laat me met rust.
- Houd je niet meer van me? - Ik wil dat we gaan. Vertrekken.
- We gaan, schat. - Je liegt altijd.
Nee, dat doe ik niet.
We gaan nergens heen, ze zullen je doden. Je wordt vermoord.
Maar nee, er wordt niemand vermoord.
- Beloof het. Beloof het! - Ik beloof dat niemand vermoord word.
- Charly. - Hallo.
Hey, kleine. Mijn kleine jongen.
Nee, dat is moeder niet. Schat, zorg voor de bezoekers.
Slechte omstandigheden en een poging om je te breken, vernederen je.
Dat klopt. Ze sluiten je op zodat ze je in een beest kunnen veranderen. Een levende dode.
Wij moeten dit repressieve, agressieve systeem beëindigen,
welke gebaseerd is op oordelen.
Ben je je ervan bewust, dat de doodstraf vergeleken met een zwaar bewaakte gevangenis...
bijna hetzelfde als amnestie is?
1) Blaas de gevangenis op. 2) Bevrijd je vrienden.
3) Bouw samen een leger.
Wil je het systeem veranderen? Dan ben je maar een zakkenroller.
- Ik moet van banken stelen en niet... - Er zullen altijd banken zijn.
Wat doe je met het geld na een overval? Je koopt juwelen voor je vriendin, en auto's voor jezelf.
Je vecht niet tegen het systeem, maar je steunt het.
- Ik ben vele keren uit de gevangenis ontsnapt. - Hoe vaak ben jij al gepakt?
- Heb je erover nagedacht? - Ze zullen me niet meer krijgen.
Ze moeten me vermoorden. Ze hebben geen andere keus.
Anders zou ik een natuurlijke dood hebben.
Schat! Waar ga je heen?
- Nou? Nou? - Ik moet oppassen wat ik zeg.
Ze snijdt mijn ballen eraf.
- Wat ben je aan het doen? - Ik wil de rook verspreiden.
- Het is slecht voor je gezondheid. - Stop! Denk je dat je gedood word door een sigaar?
Je weet het nooit.
Zeg dat je gelukkig bent.
Ik wil hier graag weg. Nu hebben we nog een beetje geld.
Nee, we blijven een tijd hier en dan verlaten we dit land.
Maak je geen zorgen als we samen zijn, er zal ons niets overkomen.
We houden altijd van elkaar.
Jij bent mijn schat.
- Ik hou van je. - Ik hou ook van je.
Dat is Charly.
- Ken je Dallier? Jacques Dallier? - Een fascistische journalist.
Een corrupte journalist die voor kleine kranten werkt...
Een echte klootzak.
Lees. Lees! Lees het hardop voor!
- "Mesrine, een gangster zonder eerbied". - Hij schrijft over mij!
"Het soort dat niet achter zijn woord staat en zijn vrienden verraad". Klootzak!
Wat zijn je bedoelingen?
We gaan.
In de auto! Stap in de auto!
Charly!
Onthul eens, je kranten de "Minute", zijn die alleen voor gevangenissen met een speciaal beleid?
"Minute" is veel te extreem. Als ik het geld voor het interview binnen heb, ga ik op een eiland wonen.
Een eiland? En waarom niet het Franse platteland?
Franse? Misschien, toen Frankrijk nog vol trots was en gerespecteerd werd...
maar toen hebben ze zich in de oorlog overgegeven aan Hitler.
En twintig jaar later hebben ze hetzelfde gedaan bij de Arabieren in Afrika.
- Dus Algerije behoort niet aan de Algerijnen? - En Amerika is van de Indianen?
Wie maakt het land zo sterk, de wilden of de blanken?
- Jij was vroeger agent. Wat denk je van ze? - Het zijn idioten. Klootzakken.
Je moest eens zien hoe hij met je meepraat. Grote Jaques hier, Mesrine daar.
Veracht hen.
In Oktober 1961, was het een hele andere politie. Ze wisten wat ze met criminelen moesten doen.
Maar toen hadden ze nog de oude Papón. Dat was een machtige directeur.
Als ik jou was zou ik met Broussard afrekenen. Hij is iets van plan met je dochter.
- Denk je dat hij daartoe in staat is? - Hoe weet ik nu waartoe zulke figuren in staat zijn?
- Dat klopt, en wat willen ze met mij doen? - Ze willen je vermoorden.
Dat weet ik zeker.
Wacht hier!
- Wil je kauwgum? - Nee.
De Kalashnikov is een goed wapen.
- Dallier! - Ga.
Hier.
Ga!
Deze kant op.
Ga, blijf lopen! Snel!
Beginnen we het interview?
Ik zal met Jacques Mesrine praten die klaar is om mijn vragen te beantwoorden.
- Bent u Jacques Mesrine? - Misschien.
Dus u bent, Jacques Mesrine.
Ik weet niet wat ze je verteld hebben, maar je ziet er nerveus uit.
- Ben je bang voor iets? - Dat lijkt maar zo.
Je voelt je niet op je gemak.
- Ik ben geschokt. - Waarom ben je geschokt?
Jij kwam immers een interview doen.
Hebt u meneer Lelievre ontvoerd?
- Leg die microfoon neer. - Wat is er?
Neerleggen!
Doe al je kleren uit! Wil je een interview? Dat doen we nu.
Maar we moeten je eerst zien. Doe je kleren uit! Doe ze uit!
Dan kunnen we zien dat je hier bent voor een interview.
Doe ze uit! Ze kunnen denken dat je bij ons hoort, maar dat doe je niet.
- Je hebt altijd materiaal nodig, nietwaar? - Wat bedoelt u?
En we doen de handboeien om.
- En nu schat... gaan we spelen. - Handen! Handen op de rug!
- Mesrine, we zijn... - Kop dicht! Kop dicht!
Kop dicht!
Ik zal je uitleggen wat we gaan doen. Dallier zal het interview niet leiden...
...maar Jacques Mesrine zal de vragen stellen. - Wacht, niet doen!
Jacques Dallier. Dat klopt, Dallier. Zo heet die smeerlap!
- Voor welke goedkope krant werk je? - De "Minute".
Minute? Wat is dat? Een fascistische krant?
Heb jij dit geschreven? Heb jij een artikel over me geschreven?
- Het is jouw artikel, nietwaar? - Dat is mijn artikel niet.
Ik adviseer je om niet tegen me te liegen.
Jij was het! Jij hebt dat artikel geschreven!
Wat? Je hebt geschreven dat ik niet eerlijk ben tegenover mijn vrienden!
Zo behandel ik mijn vrienden niet. Je hebt me beledigd!
Mijn vriend is hier. Vraag aan hem of ik een eerlijke man ben!
Jij, klootzak!
Van journalisten, die onzin over me schrijven, breek ik hun nek!
Ik zal je laten zien hoe we dat in Algerije deden. Kijk! Sterf, klootzak!
Dat is genoeg. Stop! Wees geen fascist zoals hij!
Stop! Als je het wil, schiet hem dan neer en hou hiermee op.
Je hebt gelijk.
Dat hoeft niet! We hebben al teveel lawaai gemaakt.
Hoe dan ook, hij is dood.
- Lees je de kranten? - Waarom?
- Dallier leeft nog. Dat geloof je toch niet? - Leeft hij nog? Dat is alleen maar beter.
Beter? Wat is daar beter aan? Het is een ramp! Ik zei toch dat je die foto niet moest sturen.
Zelfs de journalisten, die achter je staan zijn geschokt!
En dan? Hij was helemaal geen verslaggever, enkel een informant.
Oordeel wat je wilt, maar je hebt de journalisten kwaad gemaakt! Je hebt een van hen aangevallen!
- Oh, een van hen. Nou en? Een maar. - Lees wat de pers schrijft.
Van nu af aan, mijn vriend, draag de terugslag zelf. Tot later.
Hallo, schat. Als je naar deze cassette luistert, mijn kleine Sylvia,
dan ben ik er niet meer.
Het is alleen mijn stem, mijn stem voor jouw herinnering.
Zo is het schat, je man is dood. Hij is doorzeefd door politiekogels.
Weet je schat, de man die koos voor het leven van oorlog, bankovervallen,
sterft geen natuurlijke dood.
Uiteindelijk, is het niet belangrijk of ik alleen stierf of in een regen van politiekogels.
Mijn dood is als een onbeduidende vliegtuigramp of een ongelukkig toeval.
Weet je, de dood bestaat niet eens.
De dood heeft geen betekenis voor iemand die wist hoe hij moest leven.
Ik kan zeggen dat ik mijn leven niet vergooid heb.
De wet aanbidden is niet gelukt, maar ik had een andere liefde...
een liefde voor een vrouw, voor jou.
Ik werd een gangster. Dat was mijn keus.
Ik koos voor dit leven, een gemakkelijk crimineel leven,
mijn slachtoffers waren bijna altijd stinkend rijk.
Na de dood ben ik niet meer schuldig, omdat ik alles zal betalen.
Het is vreemd dat mensen je als een held gaan beschouwen.
Maar in de onderwereld bestaan geen helden.
In deze wereld heb je alleen mensen, die zich niets van de wet aantrekken.
Ik wil met een wapen in mijn hand sterven ook al kan ik het niet gebruiken.
Dat weet ik niet, maar dit weet ik wel...
Als je naar deze cassette aan het luisteren bent...
zit ik in een cel waaruit ik niet meer kan ontsnappen.
2 NOVEMBER, 1979.
Je kranten, Robert.
Eerbetoon van Barre aan Robert Boulin.
Morgen spreekt men niet meer van Boulin. Er staat weer genoeg onzin in...
Vergeet het.
Ze komt naar buiten!
De vrouw komt naar buiten met een hond.
Ze loopt op Billiar. Ze gaat richting Monceni.
Ze komt binnen een paar seconden in zicht.
Dit is Dom. Wat is ze aan het doen?
Ze kijkt om zich heen.
Er komt een man naar buiten. Hij kijkt om zich heen.
Hij gaat vertrekken. Hij is op Billiar.
Hij gaat Moncen oversteken.
Hij komt jouw kant op.
Ja, ik zie hem. Hij is op Billiar.
Ik ben hem kwijt!
Gégé, zie je hem?
Ik herhaal, ik weet niet waar hij is gebleven.
Verdomme!
Ik zie hem. Hij loopt langzaam maar stopt niet.
Shit! Wat moet ik doen als hij me hier vindt? Baas, wat moet ik doen.
Ontspan je Gégé, hij heeft niets in de gaten. - Hij komt eraan. Hij komt eraan!
Hij kijkt naar de vrachtwagen. Hij komt dichterbij!
Ik zet hem uit!
Gégé.
Gégé!
- Ik zie ze niet meer. - Wat bedoel je daarmee?
Ik zie ze niet meer, zeg ik je. Zie jij ze? Ik zie ze niet.
Goed, ontspan je.
Ik zie niemand... Ik zie ze weer!
Idioot!
Ik zie Mesrine! Hij zit samen met zijn vriendin in de BMW.
83CSG75. Ik herhaal...
Gégé, hij komt naar je toe. Hij rijdt achteruit.
Begrepen. De BMW komt mijn kant op.
Hij is gestopt.
Ze stappen allebei uit, zij als eerste.
Ze is het gebouw binnen gegaan. Hij is uitgestapt.
Hij loopt recht op me af. - Rustig, ontspan je.
Hij komt recht op me af! Wat moet ik doen?
Zeg iets Gégé! Ontvang je mij? Antwoord.
Gégé!
Hij leunde op de auto. Ik deed bijna in mijn broek. Shit!
Hij legt dingen in de kofferbak.
Zij zit weer in de auto.
- Ze gaan jouw kant op. Ik zie ze niet meer. - Ik zie ze. Ze komen er aan.
We gaan richting Monceni.
Over een paar dagen ga ik naar Charly in Milaan.
- Milaan? - Ja.
Waarom?
Hij wil me voorstellen aan zijn vrienden van de Rode Brigade.
- Neem je me mee? - Dat kan niet. Misschien de volgende keer.
De BMW is me voorbij gereden. Hij rijdt met gemiddelde snelheid.
Opgepast, hij nadert het rode licht.
Kijk niet zo zielig, je kunt ons appartement inrichten terwijl ik weg ben.
Niet zonder jou.
- De verdachte staat drie auto's bij me vandaan. - Alle auto's richting Porte de Clignancourt.
Ik ben zo terug.
Dit is Dom. We naderen Cornenau.
- Hou je van me? - Natuurlijk.
De verdachte reed door het groene licht. Aan alle eenheden: De operatie is begonnen!
Dit is Gégé. Ik ga richting Clignancourt.
Shit!
Wist je dat ik hier vlakbij geboren ben?
De BMW nadert het plein.
- De BMW is op het plein aangekomen. - Shit!
Ga maar, ga.
Eruit! Eruit! Ik zei eruit! Heb je het begrepen?
- Mijn hond! Mijn hond! - Op de grond! Op de grond!
- Liggen blijven! Niet bewegen! - Je hebt mijn hond gedood!
- Houd haar vast. Kop dicht! - Je hebt mijn hond gedood!
Houd haar vast! Stop met trillen!
Niet bewegen!
En die hond hier? Breng hem naar een dierenarts.
Vergrendel deze plaats.
Waar is de vrachtwagen gebleven?
Het is voorbij. Hij is dood.
Vertaling: Thai-Tanic Bewerking: United CustomNl ReleaseS